PAGINA 12 DE IJSSELBODE – NIEUWS- EN ADVERTENTIEWEEKBLAD VOOR DE IJSSELSTREEK LINSCHOTEN MONTFOORT Laatste eerbetoon en drive-by voor aan corona overleden Jan van der Stoep Jan van der Stoep, velen kennen hem in Montfoort nog als meester Jan, anderen als de trouwe stille supporter die altijd langs het voetbalveld stond. Afgelopen vrijdag nam Montfoort afscheid van hem, niet met de geplande erehaag, maar met een drive-by. Dat je geen afscheid kunt nemen in deze tijd is extra verdrietig, zo laat voorzitter van Montfoort S.V.’19, Marian van Schipstal weten. “Grote evenementen mogen pas weer in september. Dat zou betekenen dat zijn afscheid zou overwaaien. Dat verdient hij niet.” Van der Stoep overleed aan de gevolgen van corona. Van Schipstal die in het Antonius ziekenhuis in Nieuwegein werkzaam is, vertelt dat hij vijf weken in het ziekenhuis heeft gelegen waarvan drie weken op de intensive care. “Via zijn schoonzoon en zoon bleef ik op de hoogte over hoe het met hem ging. Als je hier werkt, weet je hoe het kan fluctueren. Als het goed ging, wilde dat niet zeggen dat het vooruitzicht goed was. Met corona is het ook: waarom de een wel en de ander niet?” Dat is een vraag die op ieders lippen brandt. Waarom? 73 is hij geworden. Hij stond nog volop in het leven. Helaas mocht het niet zo zijn. Afgelopen vrijdagmiddag om 14.30 begon de drive-by, waarbij mensen hun laatste eer konden bewijzen. Tientallen auto’s reden in colonne achter elkaar langs het huis van familie Van der Stoep, waar de kist en foto’s van Jan in een bocht van de straat stonden. De familie stond er op een afstand achter toe te kijken. De kleinste kinderen spelend, terwijl de auto’s gestaag voorbijreden, waarbij de meeste mensen een oranje bloem voor de kist neerlegden. Even een zwaai, een begroeting, een handkus, die keer op keer beantwoord werd met een soortgelijke groet vanuit de familieleden. Eerbetoon was er in de vorm van bloemen en een enkele oranje fakkel die de familie duidelijk kon waarderen. Dat de eerder geplande erehaag, vanaf de kantine van oud v.v. Montfoort niet door kon gaan, vindt Van Schipstal wel begrijpelijk. “Het was niet verantwoord dat er dan zoveel mensen op de been zouden komen. Daarom is dit bedacht. 12 MEI 2020 Een bloemenzee, dat was het resultaat van de drive-by. door Sjoukje Dijkstra Bij de voormalig v.v. Montfoort velden bewees een geselecteerd groepje mensen de laatste eer aan Jan van der Stoep door een bloem op de rouwauto te leggen. Dan konden mensen toch afscheid nemen. De gemeente heeft hieraan meegewerkt. Vrijdag was de Stadhouderslaan namelijk eenrichtingsverkeer. Dat is in goed overleg gegaan.” Een enkeling die hiervan niet op de hoogte was, reed tegen de stroom in. Keer op keer werd dat goed begeleid door de begrafenisondernemer. Ongeveer een uur duurde het voor de stoet voorbij reed, waarna de familie troost zocht bij elkaar voor de kist. “Het was zeer ontroerend”, aldus Van Schipstal achteraf. Zij leerde Jan van der Stoep kennen toen haar kinderen op de door hem opgerichte school kwamen, de Hobbitstee. “Dat was 15 jaar geleden.” Inmiddels is ze zelf alweer aardig wat jaartjes voorzitter van de voetbalvereniging in Montfoort. Jan zat in een commissie die op zoek was naar een nieuwe voorzitter, nadat Montfoort al bijna een jaar geen voorzitter had. “Vanuit de commissie heeft hij gevraagd of ik voorzitter wilde worden. ‘Wat maakt dat jij denkt dat ik dit kan?’, vroeg ik aan hem. Wat hij precies zei, dat weet ik niet meer. Wel dat hij het baanbrekend vond; een vrouw als voorzitter in de voetbal. Hij had het idee dat ik het wel kon. Als alleenstaande moeder deed ik destijds al van alles binnen de jeugd van de club en was bij veel dingen betrokken.” Ze kon altijd met alles bij hem aankloppen. “Hij is mijn vraagbaak geweest. Letterlijk en figuurlijk, want hij woonde vlakbij. Ik hoefde de straat maar over te steken. Ik was altijd welkom. Hij had altijd een oordeelvrij advies en was heel transparant.” Kunstgrasvelden Van der Stoep was als erelid van de toenmalige voetbalvereniging v.v. Montfoort, die vorig jaar fuseerde met buurvereniging MSV’19, nauw betrokken bij het reilen en zeilen van het voetbal in Montfoort. Ook bij de aanleg van de kunstgrasvelden vorig jaar en in 2018 speelde hij een grote rol. Dat deed hij volgens Van Schipstal op enorm goede en rustige manier. “Als voorzitter van Stichting Beheer Sportpark Hofland (SBSH) wist hij te bereiken dat de stichting gehoord en serieus genomen werd. Met de aanleg van de kunstgrasvelden, was de Stichting op een bepaald moment even buiten spel gezet. Jan kon dit op een hele correcte manier toch weer goed bij de gemeente aankaarten. Je zag dan dat hij boos was, maar hij was altijd netjes. Hij liet niet over zich lopen, maar hij was niet iemand die verbaal ging schreeuwen. Doordat hij rustig bleef en het goed van beide kanten kon blijven bekijken, was hij geliefd. Daarom vroeg men hem ook om in dat soort commissies te zitten. Hij had een groot empathisch vermogen. Hij wist zich altijd in te leven en te kijken wat het beste was, voor de club en de persoon. Daarbij straalde hij rust uit, een zelfverzekerdheid zonder arrogantie.” Trouwe stille supporter Van der Stoep was ook de man die in 1977 de eerste openbare school van Montfoort oprichtte; de Hobbitstee. Van Schipstal vertelde hoe voor hem, de school en het voetbal, met elkaar verweven waren. “Zat je op de Hobbitstee, dan voetbalde je bij v.v. Montfoort. Daar was Jan groot voorstander van. De 40’ers tot 45’ers kennen hem nog steeds als meester Jan, en noemden hem ook zo. Dan heb je wel iets neergezet. Op Facebook zag je ook meester Jan met zijn pijp op zijn school voorbijkomen. Dat was toen nog normaal. Toen hij met pensioen ging, hebben ze het schoolplein naar hem vernoemd, het ‘Jan van der Stoepplein’. Daaronder bleef hij zo gewoon. Hij hield niet van poeha. Daar had hij niks mee. Jan was een trotse man, dat was hij ook op zijn gezin, zijn vrouw. Wat een mooi echtpaar vormden zij, en wat een hecht gezin.” Ook zijn kinderen en kleinkinderen zijn trouwe clubfans, vertelt Van Schipstal. Kenmerkend voor Van der Stoep is dan ook hoe hij aan de zijlijn van het voetbalen hockeyveld stond te genieten van zijn kleinkinderen. Hij wilde absoluut nooit op de voorgrond treden. Het was een heel bescheiden man. Daarom noemen we hem in ons memorandum op onze site ‘trouwe stille supporter’.” De voorzitter van Montfoort S.V.’19 vertelt dat ze, in overleg met de gemeente, toch nog met een select aantal genodigden bij de voormalig v.v. Montfoort velden de laatste eer aan Jan konden bewijzen. Uiteraard alles volgens de richtlijnen van het RIVM. “Gekleed in voetbaltenues en met een biertje in de hand - want het gekke is, de zonen van Jan drinken altijd Corona’s - afscheid nemen. Er waren oranje fakkels en veel oranje bloemen, aldus Van Schipstal. “Zo neem ik zelf afscheid, op die manier.” De oranje fakkels, veroorzaakten een dikke oranje rook, die snel optrok. Gekleed in het oranje en sjaals van The Orange Machine. ‘Jan hierbij onze laatste groet’, zo viel er te lezen op een spandoek boven de weg. Hier stopte de rouwauto en klonk tot tweemaal toe het voetballied ‘You never walk alone’. Reacties waren geëmotioneerd, tranen liepen vrijuit, applaus klonk. Het afscheid viel zwaar. Toch was er uiteindelijk de laatste buiging, de auto ging dicht, en zo vervolgde de rouwstoet zijn weg voor het allerlaatste afscheid in besloten kring. Jan van der Stoep werd geëerd met een drive-by. Moederdagdrukte Het was een drukte van jewelste voorafgaand aan Moederdag bij DA Drogisterij en rolf/">viktor-rolf/">parfumerie Wensing & Wensing in Montfoort. Minstens honderd klanten hadden Marianne en Sabine Wensing inmiddels wel voorbij zien komen, zo vertelden ze vrijdag. In verband met de coronamaatregelen mogen er maximaal 20 mensen binnen zijn en heeft DA standaard 12 mandjes klaar staan bij de deuropening voor klanten. Die mandjes hebben ze al ettelijke malen moeten schoonmaken. Winkelen met een mandje is verplicht. Als de mandjes op zijn, wordt klanten dan ook vriendelijk verzocht even te wachten bij de deur tot er weer mandjes staan. Zo willen ze de anderhalf meter waarborgen. Voorafgaande aan door Sjoukje Dijkstra Moederdag liep het al storm, maar de piek is nog niet geweest, laten de dames op vrijdag weten. “De mannen komen altijd op het laatste moment”, aldus Marianne. “Bij Vaderdag is het altijd beter gespreid.” “Een leerpunt voor de mannen”, lacht Sabine. “Misschien kunnen ze volgend jaar wat eerder komen.” Momenteel verkeert Nederland in een periode van grote zorg, waarin de gezondheid van ieder nu centraal staat. Met elkaar en voor elkaar moeten wij ervoor zorgen de maatregelen, gesteld door de overheid, na te leven. Cultureel Montfoort neemt pauze Voor Cultureel Montfoort is het daardoor momenteel niet mogelijk om in een 1,5 metersamenleving een voorstelling aan te bieden, hoe graag zij ook zouden willen. Een zaal waar de stoelen op 1,5 meter staan maakt een avondje uit niet echt gezellig. Bovendien is het financieel niet mogelijk om het geplande programma uit te voeren omdat de opbrengst van de toegangsgelden dan niet kostendekkend zijn. Het bestuur heeft besloten tot het einde van 2020 alle voorstellingen te annuleren en zij zullen in november opnieuw bekijken of het programma in de eerste helft 2021 wel door kan gaan. Dit is natuurlijk afhankelijk van de maatregelen die op dat moment gelden. Via de website, mail en media zullen zij u - wanneer weer mogelijk - informeren over hoe het programma er dan uit gaat zien. Een verjaardag om nooit te vergeten voor Esmee “Ze was op deze manier ook echt jarig” Ook in corona-tijd wordt het leven gevierd. De vierjarige Esmee van Leur kreeg een verjaardag om nooit te vergeten. Compleet met drive-by, waarbij familie en vrienden langsreden met auto of bakfiets om haar te komen feliciteren op gepaste afstand. Sabrina van Leur vertelt hoe ze dat heeft ervaren: “Het was voor haar een grote verrassing dat we buiten alles hadden versierd en familie en vrienden een cadeautje kwamen brengen. Ze zei achteraf: ‘Dit was een grappig feestje’. Ze was op deze manier ook echt jarig.” Vanaf 18 mei mag de inmiddels vierjarige naar school, en ze kan niet wachten volgens haar moeder. “Ze roept al een half jaar lang: ‘Wanneer mag ik naar school?’ Ook omdat haar grote zus op school zit, en dat is natuurlijk heel interessant.” Marianne Wensing (links) en Sabine Wensing lieten weten dat het druk was voorafgaand aan Moederdag. Esmee kreeg een verjaardag om nooit te vergeten, familieleden en vrienden kwamen voorbij om haar te feliciteren. Het was een grappige verjaardag vond zij. Pagina 11

Pagina 13

Scoor meer met een online winkel in uw club bladen. Velen gingen u voor en publiceerden gidsen online.

week 20 Lees publicatie 12Home


You need flash player to view this online publication