PAGINA 4 DE IJSSELBODE – NIEUWS- EN ADVERTENTIEWEEKBLAD VOOR DE IJSSELSTREEK OUDEWATER Het is geen baan, maar een bestaan Zeven jaar geleden kwam hij als jongste burgemeester in Nederland naar Oudewater. Deze week neemt hij afscheid om de volgende stap in zijn loopbaan te zetten. Pieter Verhoeve wordt burgemeester in Gouda. In een net nog niet helemaal ontmantelde werkkamer voert hij dezer dagen naar eigen zeggen 'exit-gesprekken'. De IJsselbode voegt zich daar ook bij. Wat trok hem aan in het burgemeesterschap? De publieke zaak is hem met de paplepel ingegoten. Vader was raadslid in de gemeente Graafstroom en als 15-jarige zat Pieter al op de publieke tribune bij de algemene beschouwingen. De publieke pap smaakte naar meer. Hij was zes jaar actief als burgerraadslid in Dordrecht en viel op in het publieke landschap. En na uitstapjes in het onderwijs en de advocatuur trok hij de stoute schoenen aan en solliciteerde. Het burgemeesterschap was een jongensdroom. En tot zijn eigen verbazing (erg jong, van een partij die niet veel burgemeesters heeft) werd hij nog voorgedragen ook. Hij is de vertrouwenscommissie die dat aandurfde dankbaar. En hij kwam als 'junior' meteen op een seniorpositie. Wat Is het leukst aan het burgemeesterschap? Wat er het leukst aan is, is tegelijkertijd het moeilijkst. Burgemeester ben je altijd! Op het voetbalveld met voetbalvaders, in de supermarkt bij het boodschappen doen. Pieter is voor een 'aanklampbaar' bestuur en, hoewel hij zich natuurlijk niet door Trudie Scherpenzeel met zijn opvolging mag bemoeien, hoopt hij dat Oudewater opnieuw een door de Kroon benoemde burgemeester krijgt en de vrees van velen voor herindeling niet bewaarheid wordt. Oudewater verdient het zelfstandig te blijven. Verhoeve is geen voorstander van schaalvergroting en wijst naar andere sectoren waar dat niet per se tot verbetering heeft geleid. Een grote gemeente is, ondanks hardnekkige verhalen, lang niet altijd goedkoper en effi ciënter. Zo hebben de regels voor Europese aanbesteding er toe geleid dat in Oudewater koffi e moet worden gedronken uit bekertjes van ver, terwijl er prima bekertjes worden gemaakt in ons eigen stadje. Het waren roerige jaren? Ja, zowel persoonlijk als bestuurlijk. Het gezin is gegroeid en ik ben tegen mezelf aangelopen en er sterker weer uitgekomen. Oudewater 750 heeft me geleerd wat een kracht er in de samenleving zit. De gemeente heeft daar alleen in gefaciliteerd en een kleine fi nanciële bijdrage geleverd. Dat feest was van de Oudewaterse samenleving, door en voor. Maar Oudewater is tegelijkertijd ook niet alleen maar een oase van rust. Hennepkwekerijen kwamen een paar keer voorbij. Dan was er de vogelgriep, twee bezoeken van de Koning en allerlei bestuurlijke perikelen, vooral in de vorige raadsperiode. Alle aspecten van het burgemeesterschap zijn in die zeven jaar wel voorbijgekomen. Tijd voor een volgende stap dus? Ja, hoewel ik nog wel even in Oudewater blijf wonen als dat mag van Gouda. Verhuizen levert altijd spanning op en in december komt er als alles goed gaat nog een kindje bij. Daarna gaan we wel eens kijken. Verhoeve kijkt met dankbaarheid terug op zijn Oudewaterse periode en staat tegelijkertijd al helemaal in de startblokken voor de nieuwe uitdaging. Vrijdag 8 november neemt hij afscheid in De Klepper, na de laatste marathon zitting van de begrotingsraad op donderdag. Iedereen is welkom, zowel in de raadszaal als in de Klepper. Karl Lissendorp, Woningraat, krijgt stadspenning en 'plantsoen' Meer dan twintig jaar was Karl Lissendorp het boegbeeld van de Woningbouwvereniging Oudewater en later, door een fusie, van de Woningraat. Nu, bij zijn offi ciële afscheid kreeg hij door locoburgemeester Bob Duindam de stadspenning van Oudewater Van mens tot mens Burgemeester en wethouders van Oudewater bezoeken met enige regelmaat maatschappelijke instellingen, andere overheden en bedrijven. In deze column doet burgemeester Pieter Verhoeve daarvan verslag. Vliegeniersverrukking Oudewater is veel meer dan de beeldschone binnenstad. Het ommeland biedt veel verrassingen. De vliegsimulator van Ron van Ingen bijvoorbeeld. Ron is een echte native. Van oudsher is de familie Van Ingen betrokken bij de kwekerij aan de Hekendorpse Buurt, even buiten de stadsgrens. Net naast de manege bouwde hij een kleinschalige heftruckfabriek op. Inmiddels is Ron pensioengerechtigd. In een gedeelte van de loods zit zijn droom. Een complete cockpit van een Boeing 737. Origineel. 1:1. Een passender omgeving voor een fl ightsimulator is nauwelijks denkbaar. ‘Ik wilde niet alles wat ik heb gespaard zo maar even bij de heer Rutte brengen.’ ‘In de jaren zeventig heb ik de gehele beroepsopleiding tot verkeersvlieger gedaan. Ik heb wereldwijd gevlogen. Er was destijds weinig werk. Toch bleef ik passie houden voor de luchtvaart.’ En zo kreeg het college recent vliegles. CO2-vriendelijk en realistisch. ‘Ik zet het actuele weer van dit moment er in’ zegt Ron. Een vlucht van Rotterdam naar London. Inclusief instructies vanuit de verkeerstoren, tankauto’s en taxiën. Wethouder Duindam, die als jongen er van droomde straaljagerpiloot te worden, is volledig geconcentreerd wanneer hij de kist digitaal op de grond zet. Conclusie: Oudewater heeft er een attractie van formaat bij. overhandigd. Van de complimenten die Lissendorp daarbij in ontvangst mocht nemen, was deze duidelijk verbouwereerd. Offi cieel nam Lissendorp al op 1 juli afscheid, maar om gezondheidsredenen wilde hij liever geen grote receptie. Daarom had men zijn afscheid afgelopen woensdag vrij kleinschalig gehouden en, hoewel zijn opvolger, Marieke Teitink, heel bescheiden aanwezig was, waren wel alle medewerkers er en was het door de prettige sfeer toch een vrij feestelijk maar gelukkig heel rustig geheel. Ook was er een drietal leden van de raad van commissarissen en locoburgemeester Bob Duindam. Die laatste herinnerde zich een van de eerste gesprekken met Lissendorp dat over de Wijngaardstraat had moeten gaan, maar uiteindelijk handelde over het nieuw te bouwen project aan het Kardeel. "Toentertijd was er nogal wat te doen over woningcorporaties, maar Karl kwam niet in een Maserati", grapte Duindam, "maar gewoon lopend." "En wat dat complex aan het Kardeel betreft, dat is een mooi complex geworden en dat hebben we voor een groot deel aan jou te danken", complimenteerde de locoburgemeester. Stadspenning En vervolgens las Duindam uit de oorkonde die bij de stadspenning hoort o.a. de volgende lovenswaardige volzinnen: 'Hij heeft zich met verve, veel deskundigheid en op een innemende wijze ingezet voor de stad Oudewater. … Altijd gericht op de potentiële huurder." Vervolgens veel complimenten over de manier waarop Lissendorp de fusie met de evenknieën in Benschop en Lopik tot stand had weten te brengen. Om aansluitend Karl Lissendorp en zijn werkwijze in trefwoorden te typeren: wijs, betrouwbaar, iedereen kan op hem rekenen, een mensenmens, staat voor iedereen klaar en zal nooit iemand afvallen, blijft kalm, geduldig en rustig, is ambitieus en klantgericht, met een enorme daadkracht en veel doorzettingsvermogen, professioneel, deskundig, vriendelijk en open. " Karl Lissendorp nam het voorafgaande stil en bescheiden in ontvangst, maar zei toen dat ook hij terugkeek op een goede samenwerking door Aad Kuiper met de loco in zijn functie als wethouder. Nog meer complimenten Na een uitgebrachte toost vervolgde de voorzitter van de raad van commissarissen, Dirk Dekker, door ook de loftrompet over Karl Lissendorp te steken. Hij sloot zich aan bij de woorden van Duindam en noemde drie highlights uit de afgelopen 22 jaar: er was heel veel gebeurd op woningwetgebied en Lissendorp had de organisatie door al die veranderingen bijzonder goed heen weten te loodsen; wat betreft de fusie had hij soepel en professioneel gehandeld en 'last but not least': "eigenlijk hadden de medewerkers gewild dat hij nog even bleef en dat is omdat ze heel veel om je geven." "Je laat een mooie organisatie achter die stevig genoeg is om door te gaan." De Wildemanshoek, méér dan een plantsoen Van de personeelsleden kreeg Lissendorp iets heel bijzonders. Niet een persoonlijk geschenk, maar iets voor de maatschappij, voor Oudewater. Gerda Zuiver zei namens de medewerkers: "Begin volgend jaar wordt er ter ere van jouw afscheid een plantsoentje geopend: de Wildemanshoek, een 'BIJdrage' aan de Oudewaterse gemeenschap in verband met het afscheid van Karl Lissendorp." Dat plantsoentje komt aan de Utrechtsestraatweg tegenover de IJsselvere. Het gaat, zoals het plan er nu naar uitziet, om een vogelbosje, diverse bomen en struiken die door veel soorten dieren als aantrekkelijk worden ervaren, veelsoortige bloemen in grasland, een bijzondere begroeide oever en verschillende plekken die speciaal voor insecten zijn ingericht. En ja, er komt ook een bankje waar mensen van dat alles kunnen genieten. Dit plannetje blijkt te komen door samenwerking van verschillende partijen, maar daar gaan we vast nog meer van horen. Door de stadspenning blijft Karl Lissendorp nog aan Oudewater verbonden, maar andersom blijft de naam van Karl Lissendorp door dit plantsoentje nog steeds aan Oudewater verbonden. Uit de fora Forum Samenleving Voor de tweede keer stond de stedenbouwkundige visie voor de locatie van de Schuylenburcht op de agenda, opnieuw onder grote publieke belangstelling. Naar aanleiding van de vorige behandeling was met de bouwblokken geschoven en zijn na overleg met de belanghebbenden andere aanpassingen gedaan. Nog niet alle bezwaren van omwonenden zijn opgelost, maar het stuk gaat toch naar de raad ter besluitvorming. O.a. moet nog het één en ander worden uitgewerkt over de 'zorg' woningen, maar dat heeft verder niet echt te maken met de stedenbouwkundige visie. Model van Montfoort Het stadsteam van Oudewater wordt per 1 januari ondergebracht bij de stichting Thuisbasis sociaal werk in Woerden. Dit is een gevolg van de situatie die was ontstaan nadat de administratieve ondersteuning van het team was weggevallen. Adri van Montfoort, de directeur van die stichting, kwam een toelichting geven op het 'Montfoorts model'. Dat is niet naar hem genoemd, maar naar het feit dat met dit model is gewerkt in de gemeente Montfoort. Het Montfoorts model kenmerkt zich door het verleggen van de focus naar de professionals van het team. Van Montfoort is van mening, dat er te veel 'beleid' is dat zich met de uitvoering van het werk bemoeit en te weinig aandacht voor het maatwerk dat het team moet leveren. Een buitengewoon heldere toelichting ontmoette bij de leden van het forum veel waardering. Dit punt komt verder niet terug in de raad. Programmabegroting/najaarsrapportage Afgezien van enkele vragen hield het forum het kruit droog voor de behandeling van de begroting deze week in de begrotingsraad. Forum Ruimte Lange Burchwal/Wijngaardstraat Ook hier grote publieke belangstelling en ook hier is in overleg met de bewoners en andere belanghebbenden het plan aangepast. parkeren blijft een probleem en een aantal bewoners is niet blij met het opofferen van een deel van het groen achter de katholieke kerk om hieraan althans deels tegemoet te komen. Ook de bevoorrading van winkels via de Wijngaardstraat dreigt hier en daar in de knel te komen. Na uitvoerige bespreking gaat echter ook dit plan ter besluitvorming naar de raad. Beeldkwaliteitsplan Tappersheul III Een aantal insprekers was niet blij met het opnemen van een brede sloot en groenstrook in het plan, dat ten koste gaat (althans volgens de insprekers) van de uitgifte van grond. In het plan zijn ook allerlei duurzaamheidseisen opgenomen (gasloos, groene daken) die voor kleine ondernemers te duur zijn en hen daardoor uitsluiten van een kans op vestiging. Ook de ligging van het nieuwe deel, dat lang en smal is en zich uitstrekt tot voorbij Hoveniersbedrijf Brand kon op enige kritiek rekenen. Het plan is door de provincie goedgekeurd en gaat door naar de raad. Roet op het ijs Column Een loonwerker heeft vijf jaar achterstallig onderhoud aan de braak liggende Westerwal uitgevoerd en er een stuk geëgaliseerd bij wijze van tijdelijke parkeerplaats, met een bouwhek eromheen. Er wordt al twintig jaar niet gebouwd, en dat is ook logisch omdat de eigenaar van de grond dat moet willen: wijziging bestemmingsplan aanvragen, beeldkwaliteitsplanprocedure doorworstelen, bouwvergunning aanvragen. Maar de vorige projectontwikkelaar heeft nooit een bouwvergunning aangevraagd, en verkocht de grond door aan de huidige, en het lijkt er niet op dat deze projectontwikkelaar wel van plan is er te gaan bouwen, anders gezegd: liever doorverkopen. Onze woningbouwvereniging heeft het geld, maar stelt bouwen altijd zo lang mogelijk uit. Misschien dat de nieuwe directeur doortastender is. De burgemeester verzekerde mij onlangs dat de gemeente Oudewater wat kredietwaardigheid betreft triple-A is, en bij de Bank Nederlandse Gemeenten moeiteloos de kooppenningen voor zo’n stuk grond zou kunnen lenen. Gevoegd bij het feit dat we een wethouder hebben die niets liever doet dan spijkers met koppen slaan, lijkt dat het ideale scenario om eens wat aan die Westerwal en de woningnood te doen. Het laatste bericht is, dat een gerenommeerd ingenieursbureau is ingeschakeld om de mogelijkheden te onderzoeken. Maar hoe zit het dan met die omineuze struikelsteen waar het bouwen aan de Westerwal al twintig jaar op afgeketst heet te zijn: er mogen binnen 75 meter vanaf de rooilijn van een fabriek geen woningen gebouwd worden, toch? En waarom gaat nu dáár niet eens iemand aan morrelen? De regel stamt uit de tijd dat ‘industrie’ gelijk stond met rokende schoorstenen, oorverdovende klinkhamers, smederijen, hitte, adembenemende dampen, stoomketels en -fl uiten en nachtelijk licht en lawaai. In 1925 schreef Herman de Man, dat de zware bonsstoten van de olieslagerij die op de Westerwal stond in Polsbroek te horen waren; de huidige machinefabriek is geruislozer dan de eerste de beste geluidsinstallatie van de buren aan de overkant. De geurcirkel heeft tegenwoordig een aparte norm, maar de las- en snijrobots van een machinefabriek doen keurig geurloos hun werk, een varkens- of wietkwekerij veroorzaakt meer stankoverlast. Een machinefabriek heeft weinig met bedenkelijke chemie te maken. Bedenk maar eens dat Oudewater enkele jaren geleden wèl onder de roetcirkel van de chemiebrand in Moerdijk lag, hier niet 75 meter maar 75 kilometer vandaan). Ik heb de foto van het roet op het ijs langs de Papekopperdijk er nog maar eens bij opgezocht. Vergeleken met een tankstation is onze machine- fabriek een veilige haven. Kortom: de 75-meterregel is een volstrekt achterhaalde 19e eeuwse norm. Als een welbespraakte burgemeester of wethouder dààr nu eens aan gaat knabbelen, dan is de bouw van een rijtje vriendelijke kadewoningen al een stuk dichterbij... Otto Beaujon Naar school Heel wat ouders brengen hun kinderen naar school, met de fi ets, of met de auto. En het overkomt iedereen wel eens dat hij of zij aan de late kant is. In de drukte - want er moeten binnen pak weg een kwartier zo'n honderd kinderen gebracht worden of zelf komen - wordt de auto dan wel eens op een stoep, op een hoek of zelfs pal voor het hek van de school geparkeerd, en dat levert soms gevaarlijke situaties op. Haastig rijgedrag wordt slordig, iemand anders die nòg ietsje later komt ziet een fi etser nog net op tijd, snijdt de bocht naar het parkeerterreintje af waar andere ouders weer willen vertrekken, parkeert dubbel, enzovoort. De voorbije week heeft de politie samen met de Boa de situatie bij enkele scholen in Oudewater staan bekijken, en natuurlijk doet elke automobilist dan haar of zijn best om volgens de regels te rijden, te stoppen waar dat kan en mag, of te parkeren op een parkeerplaats. De politie kwam dat doen naar aanleiding van klachten, en heeft ditmaal wanneer nodig alleen mensen op hun rijgedrag aangesproken, maar zal in de toekomst zeker, zoals zij zelf zegt, ook verbaliseren wanneer daar aanleiding toe is. Want een gewaarschuwd mens telt voor twee, maar zelfs de beste 'goede voornemens' slijten altijd weer af. 5 NOVEMBER 2019 door Trudie Scherpenzeel Pagina 3

Pagina 5

Voor clubbladen, online gebruiksaanwijzingen en catalogi zie het Online Touch CMS systeem. Met de mogelijkheid voor een online shop in uw artikelen.

week 45 Lees publicatie 11Home


You need flash player to view this online publication