PAGINA 4 DE IJSSELBODE – NIEUWS- EN ADVERTENTIEWEEKBLAD VOOR DE IJSSELSTREEK OUDEWATER Doorstart Eetbaar Oudewater Een fl inke Oudewaterse delegatie bracht alweer enig tijd geleden een bezoek aan de ‘eetbare stad’ Andernach, waaruit het plan ontstond in Oudewater iets soortgelijks tot stand te brengen, maar wel in een heel rustig tempo. Het eerste resultaat waren de ‘kruidenbakken’ in de stad en nu volgt deel twee: drie plekken waar Eetbaar Oudewater beleefd en geproefd kan worden. De parochietuin achter de oudkatholieke kerk is er een van, het plantsoentje bij het Rode Dorp is de tweede en tenslotte de Eet- en Beweegtuin aan het Toleind waar zaterdag de offi ciële opening plaatsvond. Ineke te Poele: Lourdes, dat doet wat met je! De grote schare aanwezigen werd bij aankomst in de hal van Hoveniersbedrijf Brand bv verwelkomd met een glaasje bronwater waaraan munt, Citroen en vlierbessensiroop het een verrassend aangename smaak gaven. Bij het offi ciële deel toonde burgemeester Pieter Verhoeve zich aangenaam verrast door het grote aantal belangstellenden en gaf, na een warm welkom, het woord aan Klaas-Hemke van Meekeren, beter bekend als de polderprof, die destijds de reis naar Andernach organiseerde en daar enthousiast over sprak. Wethouder Bas Lont bedoelde vervolgens met zijn drieslag ‘zaaien-planten-oogsten’ de volgorde Andernach, de kruidenbakken en deze nieuwe eetbare tuinen. Hij bedankte heel veel mensen die vrijwillig hun medewerking aan dit project hadden gegeven, waaronder Carla Hesling en Peter Huitker die de zorg voor de parochietuin op zich hebben genomen, Margo Stekelenburg, die de verantwoordelijkheid voor de tuin bij het Rode Dorp op zich nam en Joost Brand van het hoveniersbedrijf die ervoor zorgt dat er ‘gebermsnackt’ kan worden. Naast nog veel meer vrijwilligers, o.a. degenen die voor de verklarende borden zorgden, werd ook de ambtelijke spin in het web, Femke Steenbergen, in het zonnetje gezet. De burgemeester liet weten dat er voor dit project een heel klein budget ter beschikking was gesteld, maar dat er inderdaad veel vrijwilligers hun bijdrage hadden geleverd. Nelleke den Boer, Oudewaters stadsdichteres, Gerald Overbeek legt ‘bermsnacken’ uit. door Aad Kuiper droeg een toepasselijk ‘duurzaam’ gedicht voor (want ze had het al eens voorgedragen tijden Pracht aan de gracht), waarna Gerald Overbeek een en ander vertelde over wat er zoal viel te ‘bermsnacken’ uit de schijnbaar wilde tuin naast het hoveniersbedrijf, in de zogeheten Eet- en Beweegtuin. Sportinstructeurs Angela en David van de sportschool van Richard Proost zetten heel wat aanwezigen ertoe aan om gebruik te maken van alle toestellen die duidelijk uitnodigden om lekker te gaan bewegen. Een van hen was wethouder Walther Kok, die destijds ook Andernach bezocht; hij spande zich fysiek behoorlijk in in het beweeggedeelte van deze tuin. Na het offi ciële snacken en bewegen werd er nog even nagepraat onder het genot van een bijzonder glaasje en een even bijzonder hapje. Tenslotte kreeg iedereen nog een aardige, maar ook bijzondere herinnering mee. En nu kan iedereen gaan genieten van behalve Oudewater zelf ook van Eetbaar Oudewater. Voor belangstellenden is Facebook ook hiervoor een bron van informatie Angela en David van Richard Proost Sport laten zien op welke wijze je hier allemaal kunt bewegen. Eigenlijk wilde Ineke te Poele liever niet zo in de krant gezet worden over haar hulp aan pelgrims naar Lourdes die dat nodig hebben. Maar als ook Huub Smits en Janneke Stam benaderd zouden worden, die vanuit de Parochie Pax Christi bezig zijn met het voorbereiden van een tocht naar Lourdes; vooruit dan maar. Ineke zelf gaat dit jaar, hoewel het vrij zwaar is, zelfs twee keer met mensen naar deze bekende religieuze plek; in de maand mei en in september nog een keer. De visioenen van Bernadette Soubirous vormden de aanleiding voor het ontstaan van Lourdes als bedevaartsoord. Tegenwoordig gaan er naar schatting zo’n miljoen mensen per jaar naar Lourdes. En vanuit de Pax Christi parochie, waartoe ook de geloofsgemeenschap St. Franciscus van Assisi in Oudewater behoort, gaan ze, louter toevallig, ook dit jaar in september. Hoe komen mensen ertoe, wat blijft ze drijven en wat doen ze daar? Kort nadat Ben te Poele in 1999 op 48-jarige leeftijd overleed, stelde de moeder van Ineke te Poele-Pardoel voor om naar Lourdes te gaan, niet met een groep, maar gewoon met z’n tweeën. “Het deed me wel wat”, vertelt Ineke. “En toen ik een paar jaar later aan het ziekbed van een ernstig ziek familielid stond beloofde ik Maria, dat ik, als zij er bovenop zou komen, haar nog een keer in Lourdes te bezoeken. En dat familielid werd beter. En wat je belooft moet je doen, nietwaar?!” Veel zin om als pelgrim te gaan had ze niet, maar toen een vriendin voorstelde om als zorgvrijwilliger mee te gaan, leek haar dat een heel goed plan. En zo ging Ineke te Poele in 2006 als begeleider met pelgrims mee naar Lourdes. De eerste jaren met het vliegtuig en vanaf 2009 met de VNB-Lance, een bus van de Vereniging Nederlandse Bedevaarten waarin pelgrims liggend, of in hun eigen rolstoel vervoerd kunnen worden. Ze rijden over Amiens, stoppen natuurlijk ‘even’ bij de prachtige kathedraal en gaan dan naar Lisieux, waar in het klooster van de Heilige Theresia overnacht wordt. Vervolgens gaat de tocht via de tweede overnachtingsplaats Niort naar Lourdes. “Het laatste stukje in de bus wordt ‘Te Lourd’ op de bergen’ gezongen, en dat is steeds weer een emotionele belevenis”, laat Ineke weten. In Lourdes zelf staat de pelgrims en dus ook Ineke heel wat te wachten: een welkomstviering, verschillende eucharistievieringen, bijna dagelijks een bezoek aan de beroemde grot en nog meer uiteenlopende processies en vieringen op verschillende locaties op het programma. Een uitstapje naar de Bergerie, de schuur waar Bernadette haar kudde schapen heeft gehouden tijdens haar verblijf in Bartres, dat andere pelgrims vaak wel maken, is voor de groep waar Ineke mee reist niet mogelijk. De Lance kan wel een dagtocht maken naar o.a. de Pyreneeën, waarin dan (Cirque de) Gavarnie, Pont d’ Espagne en/of Col du Soulor te bewonderen vallen. En voor Ineke te Poele is het hard werken: zij moet mensen douchen, helpen met aankleden, helpen met eten, rolstoel duwen, er soms ‘s nachts wel een paar keer uit om iets voor iemand te regelen en nog veel en veel meer activiteiten. Maar dat vindt ze niet erg: “Ik ga niet voor de kerkdiensten, maar voor de mensen én ook voor Maria. Het is hard werken, maar voor mij wel een geestelijke vakantie. Je ziet mensen zienderogen opknappen - niet beter worden, dat niet, maar zich duidelijk blijer en prettiger voelen. En daar doe je het voor.” De basiliek van de onbevlekte ontvangenis in Lourdes. vervolg van de voorpagina Op het stadhuis waren Oudewaternaren met een Duits paspoort uitgenodigd om deel te nemen aan een gezamenlijke lunch. Daarvoor had zich alleen Andrea Bos-Zwirner aangemeld. Verhoeve: ,,De ambassadeur gaat tijdens de lunch ook in gesprek met een aantal Oudewaterse ondernemers, waarvan er enkele bedrijfsmatig met Duitsland verbonden zijn.’’ Een negental vertegenwoordigers van LTO, NOVO en BVO waren voor deze aangelegenheid aanwezig op het stadhuis. Voordat er echter geluncht werd overhandigde Otto Beaujon, met een indrukwekkende speech, namens de Stichting Gerard David, het juist van de drukpers gerolde bijgewerkte exemplaar van het boekje over alle schilderijen over deze van oorsprong Oudewaterse schilder. Dit boekje zou de ambassadeur er ongetwijfeld toe aanzetten snel nog een terug te komen naar Oudewater, meende Beaujon. Ze vertelt o.a. over een zwaar spastische vrouw die het gedrag vertoonde van een vierjarige en die ze samen met een verpleegster moest verzorgen, op reis en tijdens het verblijf. Ze vertelt ook over de terugreis met de VNB-Lance in twee dagen: steeds heel vroeg opstaan en fl ink aanpoten. Die reis gaat voor een overnachting in Nevers, waar Bernadette ligt opgebaard in de kapel van het klooster van Saint-Gildars en in ‘s Gravenmoer een afscheidsdiner, want zo’n reis is voor alle deelnemers behoorlijk indrukwekkend. Het afscheid van de gasten is dan ook vaak emotioneel. Ineke wil best even vertellen over wat er allemaal op haar afkwam na het overlijden van haar man die, samen met zijn broer, een goedlopend schildersbedrijf had, over wat ze allemaal nog gedaan heeft (ze was nog lang secretaris bij ‘Het Vak Omhoog’ en een aantal andere organisaties, over dochter Bianca (o.a. vrijwilliger op de Geelbuik) en zoon Mark (leerkracht op de Heeswijkschool, maar ook oprichter van Mark Your Event, dat diverse evenementen organiseert waar onder ‘Heksenjacht’), maar komt toch al snel weer terug op allerlei persoonlijke belevenissen die ze op haar reizen naar Lourdes meemaakte: “Dat doet wat met je! En ik hoop echt dat ik dit nog heel lang kan volhouden.” Bijenbrood ... door Aad Kuiper Pax Christi De Parochie Pax Christi gaat van 21 t/m 26 september 2019 met de VNB in parochieverband per vliegtuig naar Lourdes. Pastor Thijs van Zaal en pastor Janneke Stam gaan ook mee op deze parochiereis. Wie mee wil kan zich voor de reis aanmelden bij Huub Smits (eentjeshoeve@hetnet.nl). De parochie Pax Christi vliegt vanaf Schiphol naar Bordeaux en dan gaan ze nog een eind met de bus om zich uiteindelijk in Lourdes onder te laten dompelen in de bijzondere sfeer die daar heerst. Er kunnen 60 mensen mee en er hebben zich al 45 mensen opgegeven. Wie vragen heeft over deze reis kan die ook persoonlijk stellen aan Joke van Oorschot, contactpersoon voor Oudewater, en te bereiken via het parochiesecretariaat op dinsdag t/m donderdag van 09.00 tot 11.30 uur op nummer 0348 561593. Huub Smits, een van de organisatoren van die reis, ging al in 1987 voor de eerste keer naar Lourdes en gaat nu twee keer per jaar: “De saamhorigheid, de ontmoeting met anderen én met jezelf (!), de betrokkenheid met anderen en iets voor elkaar kunnen betekenen; dat is allemaal heel belangrijk voor me. Vaak gaan mensen voor steun, om kracht te vragen, maar soms zien ze dan dat anderen misschien een nog wel zwaardere last moeten torsen. Dat geeft ze kracht om door te gaan. Ik begeleid pelgrims op hun inspiratiereis. Zij stappen even uit het dagelijkse leven om naar een religieuze plaats te gaan. Maar zelf doet het me ook altijd nog heel veel: soms ga ik ‘s nachts naar de grot en dan krijg ik echt het gevoel dat de hemel en de aarde elkaar raken.” En even later: “Er is een heel mooie kruisweg in Lourdes. Daar had ik een keer heel bijzondere gesprekken met anderen, want hier durven veel mensen hun gevoelens te delen.” “Jaren geleden heeft de geloofsgemeenschap St. Franciscus van Assisi in Oudewater een reis naar Lourdes georganiseerd en dat de overkoepelende Pax Christi parochie dat nu weer doet, vind ik heel mooi. Het wordt ongetwijfeld opnieuw heel bijzonder.” Column Nog een week en we mogen stemmen voor de Europese Unie. Gaat het daar eigenlijk ook een beetje over het milieu en de levende natuur? Eigenlijk nauwelijks, want het klimaat, onderdeel van het wereldwijde milieuprobleem, valt onder de akkoorden van Parijs, en de levende natuur is een hobby van de universiteit van Wageningen en het Wereldnatuurfonds. Dat wetenschappers vastgesteld hebben dat er in tien jaar tijd 80% minder insecten in ons land vliegen, rennen, kruipen, knagen en vreten, ja, dat vinden we eventjes heel erg zolang de media er aandacht aan besteden (dat is niet heel erg lang) en daarna is de belangstelling gewoon weer dood, tot een half jaar later andere wetenschappers voorspellen dat twee derde van alle soorten dieren op aarde binnen nu en vijftig jaar zullen uitsterven. O, wat erg! en eigenlijk zouden we er met z’n allen iets aan moeten doen! en zodra die gedachte zich opdringt is de machteloosheid alweer nabij: we gaan onze reis naar Corsica, Mexico of Bali toch niet afzeggen? Niet dat het helpt, maar vorig jaar kocht ik in België (gewoon in een supermarkt) een zakje zaad van Phacelia (in het Nederlands ook wel bijenbrood genoemd), en ik had er maar een plukje van nodig om een lapje van 2 x 2 meter in te zaaien. De planten staan inmiddels kruishoog. Ze zijn familie van het vergeetmijnietje, en dus niet van de peulvruchten, koolsoorten en schermbloemen, wat wel zo fi jn is omdat ze dan in elk geval geen lokgewas zijn voor ongewenste insecten in je groentetuin. De Phacelia’s dragen wel grote trossen lila bloemen waar als de zon schijnt honderden bijen, hommels, steenhommels, haantjes, zweefvliegen, aardhommels en dagvlinders nijver rondsnorren. Ik zet er soms een stoel bij, en ga er naar zitten kijken. ‘t Lijkt net of het einde der tijden dan weer een poosje opschuift. Otto Beaujon 14 MEI 2019 Pagina 3

Pagina 5

Interactieve etijdschrift, deze tijdschrift of folder is levensecht online geplaatst met Online Touch en bied het naar een digitale publicatie converteren van digitale clubbladen.

week 20 Lees publicatie 11Home


You need flash player to view this online publication