PAGINA 4 DE IJSSELBODE – NIEUWS- EN ADVERTENTIEWEEKBLAD VOOR DE IJSSELSTREEK OUDEWATER Drie looiige boeken over de wereldgeschiedenis Drie delen van ruim drie kilo, afgeladen met informatie over verschillende voorbije periodes, stelde Jacques, of Sjaak, Urselmann samen om zichzelf regelmatig zoeken op internet te besparen. Maar wellicht zijn anderen ook wel geïnteresseerd in een of meer van die boekwerken; of in een van de volgende delen die in de planning zitten, want er komen er nog meer. En hoe komt iemand ertoe om dat te gaan doen? Een boeiend verhaal van iemand die oorspronkelijk uit Limburg komt, maar nu al weer ruim veertig jaar in Oudewater woont. Jacques schreef eerder (2014) al het boek Boeren in Heijen - waarover in boekwinkeltjes.nl onder andere vermeld staat: ‘De auteur beschrijft op prettig leesbare wijze de bijna driehonderd families die in deze periode boer zijn geweest of nog zijn … Daarnaast geven authentieke verhalen en foto’s een goed beeld van het boerenbestaan in de afgelopen ruim honderd jaar.’ En dat hij dat schreef is niet zo vreemd als je zelf uit een boerengezin in Heijen komt, zelf boer bent geweest op het gemengd bedrijf van je vader, de middelbare landbouwschool hebt doorlopen en nog aardig kunt schrijven ook; het boek had, zeker in die omgeving, vrij veel aftrek. Maar Jacques bleef geen boer. Op de leeftijd dat anderen zo ongeveer de HBS verlieten, ging hij ernaar toe; eerst overdag, maar later via de avondvariant. Nog steeds wel met het idee om iets met zijn eerdere ervaringen als boer te gaan doen; studeren in Wageningen aan de landbouwhogeschool wàs uiteraard een optie. Maar, toen bleek dat werken - tenslotte moest er ook geld in het laatje komen - en tegelijkertijd studeren in Wageningen niet zo goed samen gingen. Daarom bleef hij aanvankelijk wel werken in Wageningen, als practicumassistent, maar ging, een van zijn andere interesses inmiddels, economie studeren aan de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Urselmann was ondertussen getrouwd en het echtpaar kreeg twee kinderen. Een daarvan, zo bleek al vrij snel, was zeer ernstig gehandicapt. Het was, wat een ieder zich voor kan stellen, een te zware belasting om naast zijn werk ook nog te studeren. Een onderbreking van tien jaar Zijn studie heeft hij daarom onderbroken voor een periode die uiteindelijk een jaar of tien zou duren. Wel werkte hij op fi nancieel gebied, daar ging zijn studie tenslotte over, in Amsterdam en later in Arnhem. Maar … hij heeft die studie wel afgemaakt en, is inmiddels de 40 voorbij, wel fi scaal-econoom. Van mens tot mens Burgemeester en wethouders van Oudewater bezoeken met enige regelmaat maatschappelijke instellingen, andere overheden en bedrijven. In deze column doet burgemeester Pieter Verhoeve daarvan verslag. Stevige slagers Heel veel meer slager dan Bas Ultee kun je niet zijn. Vriendelijk. Kordaat. Stevig in de spieren. Trouwens, wijlen zijn vader Eef, had ook veel vleeshouwerscharisma. “In 1952 begon hij met onze winkel in de Leeuweringerstraat. Op ons maakte hij grote indruk. Veel van zijn gerechten en technieken gebruiken we nog steeds. Hij ademde slagerij. Vader is in zijn slagersjas begraven.” Bas en Anja Ultee zijn al jaren samen een sterk slagerskoppel. Misschien is Bas wel een van de beste slagers van Nederland. De winkel staat vol met prijzen. Het personeel is immer vriendelijk. In de werkruimtes achter de toonbank wordt hard gewerkt. Fred, die al 32 jaar bij de familie werkt, had die morgen 150 kilo leverworst gemaakt. “Hier is de rookkast. Daar gaan beukensnippers in. Die geeft aan ham bijvoorbeeld een mooie coating. Echt echt smaakt toch nog steeds het lekkerst.” Opeens loopt zoon Benny binnen. “Hij heeft een rijdende slagerij. In Gouda heeft onze andere zoon Patrick ook een winkel. Zo is de derde generatie volop bij het bedrijf betrokken.” Inmiddels prepareert Fred een ham. Soepel en snel glijdt het mes door het vlees. De ambachtelijkheid is zichtbaar. Trots laat Anja de rookworst en tongenworst proeven. Een divers aroma, met in de verte een vriendelijke kruidnagel. Bas: “Pa had een motto: ‘Ik wil alles zelf maken en het moet verdraaid goed zijn’. Daar staan we nog steeds voor.” 13 AUGUSTUS 2019 Oudewaterse Judith loopt Damloop voor War Child Judith Verhoef-Valstar loopt met haar vader, Peet Valstar, de Dam tot Damloop voor een goed doel: War Child. Ze is vrijwilliger bij War Child en bedenkt daarom voor Oudewater en omgeving allerlei acties om dat goede doel te steunen. En nu gaat ze samen met haar vader, oud-Oudewaternaar Peet Valstar, op 22 september de Dam tot Damloop afl eggen. Ze hoopt daarmee opnieuw heel wat binnen te halen voor dat goede doel. Hij werkte inmiddels, hoe kan het ook anders met een dergelijke achtergrond, als econoom op het ministerie van Landbouw. Urselmann kan daar boeiend over vertellen: de advisering van de de ambtelijke en politieke top, de samenwerking met de Ministeries van Financiën en Economische Zaken en ook met VROM. Het was veel vergaderen en veel schrijven. En dat schrijven bleef hij doen, ook in zijn vrije tijd en later, toen hij met pensioen was. Neven- en nichtenreünie Na een reünie van neven en nichten schreef hij de kladversie van Mijn familie en, na Boeren in Heijen, een tweede echte versie; zijn tweede boek dus. Over zijn familie viel vast ook wel veel te schrijven, als je grootvader 59 kleinkinderen heeft. Ook schreef hij nog een boek met als titel Levensweg van boerenzonen (na de Middelbare Landbouwschool in Cuyk, 1960-1962). Gaandeweg was Jacques Urselmann zo bezig geweest met opzoeken van feiten, eerst op persoonlijk en later op het voor hem bijzonder boeiende politieke vlak. Dat steeds maar weer opzoeken van gegevens en af en toe een printje maken dat dan weer ergens systematisch opgeborgen moest worden begon hem tegen te staan. Zelf zegt hij daarover: “Ik ben politiek geëngageerd en ging vaak op zoek naar de verhalen over wereldmogendheden en over hun leiders. Maar het was iedere keer weer zoeken naar de juiste pagina’s. Dat was heel ongemakkelijk. Een samenhangend beeld van de verschillende naties en hun leiders kreeg ik er ook niet door.” door Aad Kuiper Wereldmogendheden, deel 1, 2 en 3 En daarom besloot hij de gegevens die hij vaker opzocht, altijd, in verband met de auteursrechten, gekopieerd van Wikipedia, systematisch bij elkaar te zetten, te bundelen en in boekvorm bijeen te brengen: een duidelijke indeling met index, overal hetzelfde lettertype, dezelfde lay-out en alle plaatjes in zwart-wit. En zo kwam het eerste boek er: Wereldmogendheden, deel 1, ruim 750 bladzijden over de vijf grootmachten van zo ongeveer de Franse revolutie tot heden, met hun leiders en andere prominente persoonlijkheden in de politieke arena: de VS, China, Rusland, Japan en India met nog wat toegevoegde landen. Deel 2 volgde; dit gaat over een zeventiental andere belangrijke landen. Ook hier is er steeds een korte inleiding en wordt het geheel helder en duidelijk cijfermatig - wat verwacht je anders van een econoom - ondersteund. In dat deel zien we naast o.a. landen in Azië en Zuid- en Midden-Amerika ook bijvoorbeeld Nederland in de index staan. Deel 3 ten slotte gaat over vroegere grootmachten zoals bij voorbeeld het Heilige Roomse Rijk, het Ottomaanse Rijk en Oostenrijk-Hongarije, maar ook het Britse imperium en de Russische oorlogen en revoluties. Zoals gezegd heeft Urselmann deze boeken in eerste instantie voor zichzelf gemaakt; hij liet van elk deel een viertal exemplaren drukken. Maar absoluut ook waardevol voor ander historisch onderzoek en voor geïnteresseerden in algemene zin. Bij voldoende belangstelling zouden er uiteraard meer exemplaren van gedrukt kunnen worden en ook het aanschaffen van een digitale versie behoort tot de mogelijkheden. En Urselmann kan er niet genoeg van krijgen, er staan nog drie boeken op stapel: een over de twee wereldoorlogen, een over de oorlogen buiten Europa en wat deel 6 moet worden, gaat over internationale organisaties en samenwerkingsverbanden. De eerste drie zijn inderdaad imposante boeken, niet alleen qua omvang, maar ook qua inhoud; dat zal met die volgende drie ook vast wel gaan lukken. Op scholen en bedrijven vertelt Judith al regelmatig over War Child, de organisatie waarvoor o.a. Marco Borsato (met bijvoorbeeld de fi lm Wit licht), Mikaela DePrince (bekend van het Nationale Ballet en het boek Ze noemden me duivelskind) en Ali B. zich regelmatig als ambassadeur inzetten. “War Child”, vertelt Judith vol verve, “zorgt niet alleen voor noodhulp voor kinderen in oorlogsgebieden, maar ook voor het opzetten van psychosociale hulpprogramma’s. Wat heeft een kind nodig in een dergelijke omgeving? Zo regelen ze ook verschillende creatieve en sportieve therapieën om oorlogskinderen er weer zo goed mogelijk bovenop te helpen. War Child werkt intensief samen met allerlei andere goede-doelenorganisaties die in dezelfde gebieden actief zijn. En, wat heel belangrijk is, 85% van het ingezamelde geld gaat echt naar projecten, projecten die afgestemd zijn op de cultuur waaruit de betreffende kinderen afkomstig zijn; en dat is natuurlijk heel geruststellend. War Child zet psychosociale programma’s op waarbij muziek, creativiteit en sport worden ingezet zodat ze de psychologische en sociale ontwikkeling en het welzijn van de kinderen versterken.” Activiteiten in Oudewater Aan de verhalen die Judith bij organisaties vertelt zit vaak een inzamelingsactie vast. Ook binnen Oudewater kijkt Judith waar een verband gelegd kan worden tussen lokale activiteiten enerzijds en War Child anderzijds. Zo staan er naast door Aad Kuiper contacten met verschillende scholen en bedrijven ook al een uitvoering van Studio Max Dance voor War Child op de het programma en gaat er wellicht iets in samenwerking met de Yellow Bellies geregeld worden. Judith zit duidelijk, naast haar werkzaamheden voor haar eigen bedrijf Birdwing Digital, ook voor War Child niet stil. Zo vinden klanten bij zowel de COOP als de JUMBO naast de fl essenautomaat bakjes waarin de statiegeldbonnetjes voor datzelfde goede doel gedeponeerd kunnen worden. Je kunt er bijna niet omheen; maar met zo’n doel voor ogen is dat ook niet helemaal onbegrijpelijk. En nu gaat Judith ook nog eens, samen met haar vader, om nog meer geld in te zamelen, de Dam tot Damloop al hardlopend volbrengen. Dat hoopt ze tenminste, maar dat zal vast wel lukken. Ze loopt al langer met haar vader hard, volbracht vorig jaar haar eerste halve marathon en dan moet die 16 km van Amsterdam naar Zaandam ook wel lukken, hoewel ze daar ogenblikkelijk aan toevoegt: “Afgelopen winter had ik wel wat moeite om mezelf te motiveren. In april heb ik de draad weer opgepakt. 5-7 kilometer loop ik vrij makkelijk, maar voor de ruim 16 kilometer Dam tot Damloop moet ik serieus aan de bak qua training... een uitdaging die ik graag aanga voor War Child!” Wie team Valstar wil steunen met een fi nanciële bijdrage kan dat via de volgende link doen: voorwarchild.nl/team/team-valstar BLIK op ... Zomer Directeur Woningraat Marieke Teitink is de nieuwe directeur van de Woningraat, de vroegere Woningbouwvereniging Oudewater die enkele jaren geleden samen gegaan is met twee andere corporaties in Benschop en Lopik. Mevrouw Teitink volgt Karl Lissendorp op die sinds 1 juli jl. pensioengerechtigd is. Mevrouw Teitink is bedrijfskundige, en heeft gewerkt bij woningcorporaties in Eindhoven, Nieuwegein en de afgelopen zeven jaar in Zeist. Zij heeft intern opleiding tot bestuurder (van woningcorporaties) gevolgd. Zij is voornemens een actief beleid te voeren en regulier overleg te voeren met de Huurdersraat en het college van B&W. Het belang van de klant (woningzoekende en huurder) staat daarbij centraal, goede communicatie acht zij van primair belang. Tja. Het is zomer en in de zomer gebeurt er per defi nitie weinig. Nederland is collectief op vakantie. Of dat nu thuis of elders is: de BV Nederland komt ongeveer collectief tot stilstand. Voor een collumn-schrijver zijn het magere tijden. Op zoek naar onderwerpen waarover te schrijven bieden de regionale kranten geen uitkomst. De IJsselbode kwam vorige week niet uit, het Zenderstreeknieuws staat vol met berichten waaruit ook al geen leuke collumn te destilleren valt. Buiten is het echt Hollands zomerweer. Een buitje hier, een mooie dag daar en (gelukkig, na de tropische recordhitte van een paar weken geleden) een lekker temperatuurtje. De zonnepanelen op het dak snorren fi jn. Desondanks kwam Eneco tot de conclusie dat mijn meterstanden te laag waren en ik dus maar meer dan duizend euro moest bijbetalen. Het kostte me een uur van een mooie zomerdag om een medewerker van de klantenservice duidelijk te maken dat dat toch echt niet klopte. Vervolgens met mijn taalmaatjes naar de Hoge Boezem, waar ik nog nooit geweest was. Dat is een leuk uitje. Op de terugweg gestopt in de kersenboomgaard aan de Hekendorpse Buurtweg, alwaar een kilo heerlijke kersen verdween alsof we ze geïnhaleerd hadden. De kinderen vermaakten zich met kersenpit spugen. Maar de kersen zijn op, de boomgaard dicht en dus kan ik dat deze week niet herhalen. In Oudewater is dit weekend de Oudewaterse moord weer herdacht. Een onhandige datum is dat, 11 augustus. Het aantal bezoekers vanuit Oudewater is vanwege de vakantie beperkt. Die herdenking zal vanwege de datum nooit grote vormen aannemen. Want Nederland is met vakantie. De politie onderschepte in Lopik/IJsselstein een lading lachgas genoeg voor 14.000 ballonnen. Het lachgas is niet illegaal, maar werd onveilig vervoerd. En dat mag uiteraard niet. Mijn makkelijke moestuin doet het dit jaar niet zo goed, maar toch oogst ik komkommers (het is tenslotte komkommertijd) en de eerste tomaatjes komen er ook aan. In Woerden maakt men zich druk over het feit dat de Bonaventura kerk de klok niet meer mag luiden vanwege een bezwaar van een bewoner in de buurt. De rechter heeft hem gelijk gegeven. Te veel herrie als hij probeert uit te slapen. Het is allemaal niet voldoende om er wakker van te liggen. Of collumns over te schrijven. Reikhalzend zie ik uit naar betere tijden met meer nieuws. En zo kom ik, inhoudsloos, toch weer aan de 2500 tekens die een collumn lang mag zijn. Op naar een minder slaperige herfst. En dan ga ik zelf met vakantie, maar dat duurt nog even. Geniet ervan. Trudie Scherpenzeel Pagina 3

Pagina 5

Scoor meer met een webwinkel in uw maandbladen. Velen gingen u voor en publiceerden onderwijscatalogi online.

week 33 Lees publicatie 11Home


You need flash player to view this online publication