PAGINA 14 DE IJSSELBODE – NIEUWS- EN ADVERTENTIEWEEKBLAD VOOR DE IJSSELSTREEK LINSCHOTEN MONTFOORT Ruim duizend handtekeningen opgehaald door bewonerscommissie Antoniushof Behoud Ouderenzorg Montfoort trommelt iedereen op De recent opgerichte actiegroep Behoud Ouderenzorg Montfoort (BOM) is vorige week begonnen met acties in Montfoort. Ze willen hiermee de voorgenomen sluiting van woonzorgcentrum Bloesemhof en dagbesteding Vlinderhof door Rijnhoven voorkomen. Montfoort kon er niet meer om heen vorige week. Zo zette de bewonerscommissie van de Antoniushof spontaan een handtekeningenactie op voor behoud van ouderenzorg in Montfoort, die al meer dan duizend keer getekend werd. Ook ontvingen veel Montfoortenaren een oproep om mee te doen aan een lawaaiprotest. Dit protest vond gisteravond plaats: ‘Wij trommelen iedereen op’, zo stond te lezen op de fl yer, waarin mensen werd gevraagd om vanaf 19.15 uur te verzamelen bij de Jumbo om vanaf daar al trommelend door de straten van Montfoort naar zalencentrum Sint Joseph te lopen. Hier vond gisteren bij wijze van uitzondering het Forum plaats, vanwege het verwachte aantal mensen. In het gemeentehuis heeft gemeente Montfoort plek voor tachtig mensen (minus forum leden). “Niet voldoende, want dan moesten er mensen in de kou blijven staan. Gelukkig heeft gemeente Montfoort het Forum verplaatst”, aldus een woordvoerder van BOM. Tijdens het forum kwamen vragen van de oppositiepartijen voorbij en werd er ingesproken door Knooppunt, de Rooms Katholieke kerk, de bewonerscommissie van de Antoniushof en Behoud Ouderenzorg Montfoort (BOM). Het succes van deze ‘jonge’ actiegroep lijkt ongekend: in een week tijd werden er niet alleen ruim duizend handtekeningen opgehaald om ouderenzorg in Montfoort te behouden, ook heeft de groep op Facebook inmiddels meer dan duizend leden. Tijdens het ter perse gaan van deze krant (maandag) - vóór de actie op maandagavond - liet de woordvoerder van BOM. alvast weten aan De IJsselbode wat hun boodschap zou worden aan politiek Montfoort: “Wij staan voor het behoud van alle 24 uurs-zorg voor ouderen in Montfoort, nu en in de toekomst. Steeds meer Montfoortenaren hebben of krijgen een verpleeghuisindicatie. Voor al deze mensen moet het mogelijk zijn om hier in Montfoort te blijven. De gemeente stelt zich nu zeer passief op maar heeft een actieve verantwoordelijkheid in het realiseren van voldoende zorgplekken. Samen staan we voor de uitdaging om een uitweg te vinden in de huidige crisis in de Montfoortse verpleegzorg.” Brief van Jan Vlaar Ook oud-wethouder Jan Vlaar (CDA) liet van zich horen. Hij schreef in een brief aan de gemeenteraad van Montfoort: “Twee jaar geleden heeft Rijnhoven aangegeven dat zij het niet mogelijk achten structureel meer intramurale plekken toebedeeld te krijgen. (…) Fundis en Woonzorg Nederland hebben twee jaar geleden aangegeven bereid te zijn de begane grond van Het Antoniushof geleidelijk om te bouwen tot steeds meer wooneenheden waar intramuraal beschermd wonen mogelijk zou zijn. Ook de ruimtes die vrijkwamen door het vertrek van de SWOM naar het huis van Montfoort zouden hierbij worden betrokken. Fundis was ook bereid voor structurele fi nanciering vanuit de Wlz-zorg te zorgen.” Vlaar licht dat als volgt toe: “Rijnhoven is een relatief kleine zorgaanbieder. Fundis is een grote zorgorganisatie die eerder faciliteiten krijgt voor uitbreiding of nieuwbouw, onder andere omdat ze ook hun nek uitsteken om de zorginfrastructuur instant te houden. Zo hebben ze een aantal jaren geleden het ziekenhuis in Zoetermeer van een faillissement gered. Linschoten is de meest oostelijke locatie van Fundis. Hun werkgebied loopt tot Rotterdam. Met het aanbod van Fundis kon een substantieel volume intramurale zorg voor de kern Montfoort ontstaan.” Sociale gezicht Montfoort In een persbericht van de gemeente Montfoort van 19 november staat: “We bekijken of er organisaties zijn die voor de toekomst een voldoende grote woonplek kunnen maken, waar wel voldoende mensen kunnen wonen. Daarover gaan we in gesprek met een door Sjoukje Dijkstra aantal zorgaanbieders. (…) “Alle betrokken partijen hebben gedaan wat in hun macht lag, alleen is dat niet voldoende gebleken om de Bloesemhof en de Vlinderhof open te houden.” Eveneens op 19 november publiceerden de oppositiepartijen CDA, ChristenUnie, SGP en Lokaal Montfoort een grote advertentie in De IJsselbode, waarin zij de opriepen tot het openhouden van de Bloesemhof en de Vlinderhof. Hierin kwam het citaat uit 2015 van oud-wethouder Vlaar terug: “Als ouderen niet meer zelfstandig kunnen blijven wonen en een groter beroep kunnen doen op intensieve zorg, is de behoefte aan opvang in de ‘eigen’ omgeving groter dan ooit.’ ‘Wij willen het sociale gezicht van Montfoort terug’”, aldus de vier partijen. Vlaar komt in zijn brief met concrete voorstellen om te zorgen voor een oplossing tijdens wat hij een overgangsperiode noemt. Zo stelt hij onder andere voor om Fundis te vragen of ze in de kern van Montfoort een intramurale vestiging willen ontwikkelen. Ook is een voorstel om Rijnhoven te vragen de Montfoortse business af te stoten en over te dragen aan Fundis of het IJsselhuis. Een andere optie is de Bloesemhof openhouden en wachten tot Rijnhoven een andere partij bereid vindt deze open te houden. Rijnhoven zegt nee tegen uitnodiging Ook Rijnhoven was uitgenodigd voor het forum op maandagavond, maar directrice Prins schreef in reactie hierop: “De gemeente Montfoort is per brief in kennis gesteld van de sluiting. De argumenten staan in de brief vermeld en sluiten aan bij de gesprekken die op 27 november 2018, 25 juni 2019 en 11 november 2019 met wethouder en/of burgemeester en wethouder zijn gevoerd. Er zijn geen nieuwe standpunten en de genomen besluiten zijn inmiddels in uitvoering. (…) Vervolgens benadrukt Prins dat ‘de gemeente zeggenschap heeft over zijn WMO-budget en de subsidies die de gemeente vanuit dit budget toekent: “De gemeente heeft ook zeggenschap over de instantie die de indicaties stelt en de instantie die de contracten afsluit en op de hoogte van de geboden tarieven voor de dienstverlening.” Prins raadt de gemeente aan om de discussie niet te richten op de locaties (waar de gemeente immers niet over gaat), maar om “de discussie te focussen op het onderwerp waar de gemeente wel over gaat, namelijk het Wmo-beleid. In de discussie van maandagavond is De Rijnhoven dan ook geen partij”, meent de Rijnhoven directie. 26 NOVEMBER 2019 ‘Onze ouderen horen hier’, zo stond te lezen op een van de spandoeken van BOM. Spoedoverleg Rijnhoven Wat er uit het spoedoverleg kwam met Rijnhoven op 11 november, is vooralsnog niet bekend. Een woordvoerder van de gemeente laat in een reactie weten dat het verslag, zodra de notulen zijn goed gekeurd, openbaar wordt gemaakt. Een woordvoerder van BOM laat weten dat tijdens het forum geëist gaat worden dat er per direct actie wordt ondernomen. “We willen niet wachten tot installatie van de nieuwe wethouder, Yolan Koster, die Jocko Rensen zal opvolgen.” Wel heeft de actiegroep al in planning staan om haar bij haar installatie op 9 december een manifest aan te bieden. Meer dan Bloesemhof “De 24-uurs zorg in Montfoort is meer dan de Bloesemhof”, aldus leden van B.O.M. “Het is ook de aanwezigheid van nachtzorg in de Antoniushof en de mogelijkheid van 24-uurs hulp in de appartementen van de Bongerd. Het leven zet geen schotten tussen de Wmo-zorg zoals dagbesteding en de Wlz-zorg, waar de 24-uur zorg onder valt. De gemeente draagt in het Wmo-beleid en in de woonvisie een belangrijke verantwoordelijkheid voor het behouden en realiseren van 24-uurs zorg. Dat roept vragen op: Hoe gaan wij hier in Montfoort verder met het vooruitzicht van 40.000 bedden die binnen tien jaar nodig zullen zijn voor ouderen in heel Nederland? Hoeveel van onze inwoners krijgen een indicatie voor zo’n bed? Leggen wij hun lot in handen van buurgemeenten, die met dezelfde problemen kampen? Hoeveel wachtenden heeft Montfoort en hoeveel worden dat er nog? U moet zich die vragen stellen en handelen. Niet tegen elkaar maar met elkaar, want u deelt met ons de verantwoordelijkheid voor de ouderenzorg.” “Veel is nog onduidelijk over wat misging de laatste jaren”, aldus de woordvoerder van BOM. “Het is helder dat de samenwerking tussen de Rijnhoven en de gemeente slecht verliep. Er is onvoldoende overlegd en niet gebouwd. De focus moet komen te liggen op meer plekken met zware zorg en meer 24-uurs zorg in zijn algemeenheid voor Montfoort. De raad moet goed worden geïnformeerd. Dat is de taak van het college, daarna kan de raad als hoogste orgaan controleren. Maar de raad wás niet geïnformeerd over de problemen en de sluiting van beide locaties. Was deze avond nodig geweest, was al het ontstane leed bij de mantelzorgers en ouderen bij Rijnhoven nodig geweest, als er goed was gecommuniceerd? Het is kwart over twaalf. Wij staan hier beslist niet tegenover de gemeente. U ziet en voelt dat wij samen de gemeente zijn. Wij moeten gewoon niet toestaan dat deze zorg nu verdwijnt.” COLUMN ... Dag buurman! Malle Pietje Bij de Graaf Jan van Montfoort school hadden jongelui een streek uitgehaald. Of was het malle Pietje (de grapjesp iet) misschien...? Vanaf dag een dat we in Montfoort kwamen wonen hield de buurman (destijds samen met zijn vrouw) bij ons een oogje in het zeil. We zaten toen in de voortuin, en hadden die net aan kant gemaakt. We laafden ons vol voldoening aan een koud biertje op inklapstoeltjes. De buurman kwam naar buiten en deed een biertje mee. Ze waren maar wat blij dat er mensen woonden die de voortuin netjes maakten, “want dat zei wat over het soort mensen dat er woonde”, vonden ze. En blijkbaar was dat dus goed. Ze kwamen ook op onze trouwerij en spraken toen een boodschap voor ons in. Nog geen twee jaar later kreeg zij kanker en overleed zij. Hij bleef alleen achter. Het alledaagse praatje bleef; en een enkele keer kwam hij eten. Toch kon hij zijn weg alleen niet goed vinden. Het gemis bleef zo aanwezig. Wat vonden we het fi jn voor hem dat hij op gegeven moment toch weer structuur kreeg. En daarmee zin in het leven. Elke dag werd hij opgehaald door een vrijwilliger om naar de zorgboerderij te gaan. Dat hij soms niet meer wist hoe zijn afstands-bediening werkte en daarvoor dan aanbelde gaf niks. Je helpt elkaar graag. Bij het onderhouden van onze tuin, namen we met liefde ook zijn kant van de heg mee. Nu is dat opeens voorbij. Een paar dagen niks in de gaten gehad in de drukte van alledag. Niet de buurman gemist, die af en toe naar buiten kwam als hij dacht dat je vergeten was de auto op slot te doen. Nu, niks. De gordijnen bleven open. Van een buurvrouw hoorden we dat hij naar een verzorgingstehuis was gegaan. Weg uit Montfoort. Hier, waar hij ruim 30 jaar gewoond heeft. Of hij nog steeds naar de zorgboerderij gaat, dat weet ik niet. Wel raakte het direct aan het onderwerp dat deze tijd erg speelt. Ik dacht ook aan hem toen het nieuws kwam van het sluiten van de Bloesemhof. Hij woonde dan wel zelfstandig, maar had zorg nodig. De vraag was al langer: hoe lang kan het nog? Hoe lang kan het nog voor hij een gevaar is voor zichzelf en eventueel omgeving, omdat hij misschien vergeet het gas uit te zetten bijvoorbeeld. Het is natuurlijk heel mooi dat mensen met dementie langer thuis kunnen blijven wonen, maar bij mensen die alleen zijn is de vraag of we niet een beetje doordraven. Aan de gemeente stelden we in het kader van de voorgenomen sluiting van de Bloesemhof en Vlinderhof de vraag: hoeveel mensen staan er eigenlijk op de wachtlijst? Stond de buurman er misschien ook wel op? Dat de gemeente daar geen zicht op heeft is verontrustend. Het kan dus je buurman zijn, die van de een op de andere dag verdwijnt. En dan nog niet eens binnen het geliefde Montfoort, waar de meeste Montfoortenaren al jaren wonen. In veel gevallen, geboren en getogen. En hoewel de buurman uit Utreg kwam, weet ik zeker dat ook hij Montfoort zal missen. Wat bij hem de reden is geweest om hem te verkassen naar een verpleegtehuis buiten Montfoort, weet ik niet. Het adres waar hij zit, moet ik nog krijgen van de buurvrouw. Dan kunnen we hem een kaartje sturen en hem eens opzoeken. Dat zal hij vast waarderen. De dvd waarop hij en zijn vrouw ons het beste toewensen heb ik hem nooit laten zien. Het was te pijnlijk. Ik heb hem wel verteld destijds na het afscheid van zijn vrouw, dat we die boodschap hadden. Als hij eraan toe was, mocht hij die eventueel wel lenen. Toen kon hij dat niet, en hij heeft er ook nooit om gevraagd. Wellicht vergeten. Wij zullen hem in ieder geval missen: de buurman van de Surinaamse knofl ooksaus, de biertjes in de voortuin, zijn omdenken en waakzame oog voor de buurt. HOpelijk is/ wordt hij gelukkig. Persoonlijk denk ik dat hij in Montfoort gelukkiger was geweest. Maar misschien wou men ook niet het risico lopen dat hij terug zou keren naar zijn huis, terwijl daar straks iemand anders woont. Ook dat kan soms een overweging zijn die meespeelt. Sjoukje Dijstra Pagina 13

Pagina 15

Scoor meer met een e-commerce shop in uw nieuwsbrieven. Velen gingen u voor en publiceerden PDF-en online.

week 48 Lees publicatie 10Home


You need flash player to view this online publication